تأثیر برنامه حرکتی منتخب هوازی بر کیفیت زندگی بیماران مرد مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس

The Effect of Aerobic Exercise Program on Quality of Life in Male Patients   multiple sclerosis
  • تعداد صفحه: 11
کد محصول: نامعلوم

۱,۹۰۰ تومان

وضعیت: موجود

توضیحات

مقدمه:

مولتیپل اسکلروزیس[1] (ام. اس) یک بیماری مزمن خود ایمنی سیستم عصبی مرکزی است که معمولاً بین سنین 20 تا 45 سال بروز می­کند و علت آن هم به درستی شناخته نشده است، ولی مطالعات نشان داده­اند که فاکتورهای محیطی، ایمونولوژیک و ژنتیک نقش مهمی در بروز ام. اس. دارند. معالجه قطعی برای ام. اس. وجود ندارد و به همین دلیل اساس درمان این بیماری بر تنظیم ایمنی با بتاایفتروفرون، کنترل علایم و مداخلات غیردارویی از جمله رفتار درمانی، خودمراقبتی و ورزش متمرکز شده است(1). انجمن ملی ام. اس آمریکا اعلام کرد که حدود 5/2میلیون نفر در دنیا به بیماری ام. اس مبتلا هستند و هر هفته 200نفر به آن­ها اضافه می­شوند. که از این جمعیت تقریباً 500هزار نفر آمریکایی می­باشند و هر سال 8هزار مورد جدید شناسایی می­شوند. ام. اس سومین علت ناتوانی در آمریکاست(2). طبق گزارش انجمن ام. اس ایران حدود 40هزار نفر بیمار مبتلا به ام. اس. در کشور وجود دارد(3). و این رقم رو به افزایش است(4). افراد مبتلا به این بیماری با مشکلات زیادی روبه رو هستند، که این مشکلات، شرکت بیماران را در فعالیت­های ارتقاء سلامتی محدود نموده و در نتیجه سبب افزایش عوارض ثانویه و محدودیت در زندگی مستقل گردیده است که در نهایت تأثیر منفی بر کیفیت زندگی آن­ها دارد(5). ابعاد جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی کیفیت زندگی در بیماری­های مزمن دستخوش تغییرات فراوان می­شود. امروزه بسیاری از دولت­ها ارتقاء کیفیت زندگی را جزء مهم و لاینفک از توسعه اجتماعی و اقتصادی می­دانند(6). اگرچه تدابیر زیادی در جهت کاهش علائم بالینی و ارتقاء سطح کیفیت زندگی این بیماران صورت گرفته، ولی هر کدام از این راهکارها دارای عوارضی می­باشند که استفاده از آن­ها را دچار مشکل نموده است. به عنوان مثال یکی از این راهکارها، دارو درمانی است که خود دارای عوارض و مشکلات زیادی می­باشد. با توجه به مشکلات و عوارض زیاد ناشی از دارو درمانی، استفاده از روش­های غیردارویی که بتوانند باعث کاهش مشکلات و ارتقاء کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس شوند، منطقی به نظر می­رسد. امروزه روش­های غیردارویی، توجه کلیه بیماران از جمله مبتلایان به مولتیپل اسکلروزیس را به خود جلب نموده است که تحت عنوان درمان­های تکمیلی[2] شناخته می­شوند.   درمان­های تکمیلی، درمان­هایی با ماهیت جامع­نگر که برای افزایش آسایش جسمی و روانی بیماران استفاده می­شوند(7). استفاده از درمان­های تکمیلی در میان مبتلایان به بیماری­های مزمن از جمله ام. اس. روز به روز متداول­تر می­شود(8). همچنین مقبولیت استفاده از درمان­های تکمیلی در سیستم بهداشتی و درمانی نیز افزایش یافته و استفاده از مداخلات غیردارویی برای تکمیل طب پیشرفته در بین پرستارن در تجارب درمانی و بالینی در حال گسترش است(9). درمان­های مکمل می­توانند روند و سیر بیماری ام. اس. را کند ساخته، تعداد حملات را کاسته و شروع ناتوانی همیشگی را به تأخیر اندازند(10). تمرینات ورزشی هوازی یک روش درمانی غیردارویی مناسب می­باشد که می­تواند باعث افزایش قابلیت انعطاف پذیری عضلات و مفاصل، حرکات استخوان­ها و در نتیجه کاهش گرفتگی­های عضلانی و افزایش قدرت و توان فرد شود(6). بسیاری از مطالعات، تأثیرات مثبت ورزش­های منظم هوازی را در کاهش علائم مربوط به اختلالات روانی و افزایش کیفیت زندگی و بهبود وضعیت خلقی به خوبی نشان داده است(12،11). به عنوان نمونه نتایج مطالعه استیف برگن و همکاران(2006) که به منظور بررسی تأثیر ورزش بر محدودیت­های روزمره و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس صورت گرفت، نشان داد که برنامه های مکمل درمانی مانند ورزش هوازی بر کاهش گرفتگی عضلانی، درد کمر، و نیز افزایش اعتماد به نفس، تعادل و تناسب بدن تأثیر معنی داری دارد(13).  با افزایش فعالیت عضلات اسکلتی در ضمن ورزش میزان جریان خون وارده به عضلات افزایش می­یابد. در هنگام ورزش تعداد ضربان قلب، حجم ضربه­ای بطن چپ و به تبع آن برون­ده قلب افزایش می­یابد. از طرفی با گشادی آرتریول­ها در عضلات اسکلتی، حمل خون و اکسیژن به بافت عضلانی بیشتر می­شود(14). با افزایش فعالیت فیزیولوژیک بدن در هنگام ورزش، نیاز بدن به اکسیژن افزون می­گردد که افزایش تعداد تنفس و ظرفیت حیاتی ریه و تهویه آلوئولی این نیاز رفع می­گردد(15). ورزش سبب افزایش قدرت و قابلیت انعطاف­پذیری و تون عضلات و برقراری حرکات طبیعی مفاصل می شود. تمرینات ورزشی خصوصاً از نوع هوازی، سبب کاهش توانایی وابسته به سیستم عصبی مرکزی شده و پیشرفت پارامترهای کیفیت زندگی را موجب می­گردد(1). مرکز ملی فعالیت و ناتوانی ام.اس. آمریکا چنین بیان می­کند که: گرچه مولتیپل اسکلروزیس در ستیز با وضعیت سلامت جسمی و روحی می­باشد، اما مشخص شده است که فعالیت­های ورزشی منظم و تمرینات کششی و انعطافی، سطح سلامتی در هر دو مورد جسمی و روحی را افزایش می­دهد(16). ولی متأسفانه علیرغم اثرات مفید و شناخته شده ورزش، بسیاری از افراد مبتلا به بیماری­های مزمن از جمله ام. اس. زندگی کم تحرک و بعضاً بی­تحرکی دارند(17). لذا با توجه به اینکه علائم متعدد و آزار دهنده بیماری ام.اس. می­توانند به شدت باعث اُفت سطح کیفیت زندگی در این بیماران گردند و از طرفی مزایای استفاده از تمرینات ورزشی هوازی شامل آموزش راحت، صرفه جویی در هزینه­ها، عدم نیاز به تجهیزات ویژه و امکان اجرای آسان توسط بیماران مولتیپل اسکلروزیس و اینکه تحقیقات قبلی اثرات تمرینات ورزشی هوازی را بر سایر علائم مانند درد، اسپاسم عضلانی و مشکلات روحی ـ روانی مانند اضطراب، کاهش یا عدم اعتماد به نفس و … اغلب در سایر بیماری­ها مورد بررسی قرار داده­اند و با توجه به متنوع بودن روش­های انجام تمرینات ورزشی هوازی، تفاوت این مطالعه با پژوهش­های قبلی که بر روی سایر علائم و اغلب در سایر بیماری­ها و با روش­های متنوع بوده، محسوس می­باشد و اهمیت انجام این تحقیق ضروری به نظر می­رسد. با توجه به مسائل مطرح شده تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر برنامه حرکتی منتخب هوازی بر کیفیت زندگی بیماران مرد مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس انجام شد.

 

[1]. Multiple Sclerosis ( MS)

[2].Complementary therapies

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “تأثیر برنامه حرکتی منتخب هوازی بر کیفیت زندگی بیماران مرد مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اطلاعات فروشنده

  • نام فروشگاه: Administrator
  • فروشنده: Administrator
  • هیچ ارزیابی یافت نشد!

محصولات مرتبط

قالب ووکامرس