رابطه بین ترکیب بدنی، شاخص توده بدنی(BMI)، توان بی¬هوازی و VO2MAX در بسکتبالیست¬های نخبه دانشگاهی

Relationship between Body Mass Index, Body Mass Index (BMI), Biosorption Capacity and VO2MAX in Academic Elite Basketball
  • تعداد صفحه: 7
کد محصول: نامعلوم

۰ تومان

وضعیت: موجود

توضیحات

 

 

چکیده:

هدف از این مطالعه تعیین رابطه بین ترکیب بدنی، شاخص توده بدنی(BMI)، توان بی­هوازی و VO2MAX در بسکتبالیست­های نخبه دانشگاهی است تا بتوان با استفاده از اطلاعات بدست آمده و شناخت وضعیت موجود در جهت افزایش سطح فعالیت هاي بدنی و تقویت شاخص هاي مورد نیاز براي موفقیت بیشتر در این رشته برنامه ریزي کرد. این مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی است و جامعه آماري پژوهش را بازیکنان منتخب در تمرینات تیم بسکتبال دانشگاه فردوسی مشهد تشکیل دادند که تعداد آنها 30 نفر بود. ابتدا مشخصات فردي بازیکنان ثبت شد و سپس اندازه­هاي آنترپومتریک و ترکیب بدنی شامل قد، وزن، BMI، درصدچربی، وزن چربی و بدون چربی اندازه گیري شد. توان بی­هوازی و Vo2max به ترتیب با آزمون وینگیت و تست بروس اندازه گیري شد. براي ارتباط بین متغیرها از ضریب هبستگی پیرسون استفاده شد. براي نرمال بودن داده ها و به منظور اطمینان از طبیعی بودن توزیع آزمودنی ها، آزمون کلموگروف-اسمیرنف بکار برده شد. نرم افزار SPSS 16 با سطح معناداري 05/0 در نظر گرفته شد. میانگین و انحراف استاندارد سنی آزمودنی­ها: 98/1± 06/22، قد: 24/7±184 سانتیمتر، وزن: 23/7± 15/76 کیلوگرم و BMI: 97/0±28/22 بود. یافته هاي تحقیق حاضر نشان داد رابطه معناداري بین توان بی هوازي با ترکیب بدنی، Vo2max (01/0 >p) و BMI(05/0 >p) وجود دارد ولی بین Vo2max با ترکیب بدنی و BMI رابطه اي وجود ندارد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان گفت که موفقیت در رشته بسکتبال به عوامل زیادي وابسته است و بسکتبالیست هاي موفق عموماً ویژگی هاي آنترپومتریکی و فیزیولوژیکی برجسته دارند. بسکتبالیست هاي موفق لازم است ویژگی هاي زیر را دارا باشند: درصد چربی بدنی پائین، BMI پایین، توان بی هوازي بالا و آمادگی هوازي بالا در طول بازي.

کلید واژه ها:

ترکیب بدنی، توان بی­هوازي، BMI، Vo2max

 

 

 

مقدمه

تحقیقات نشان می­­­دهد که ویژگی هاي آنتروپومتریک و ترکیب بدن، در شناسائی اولیه ورزشکاران و استعدادیابی، رشد مهارت و اجراي جسمانی-حرکتی آنها موثر است(1، 2، 3) بطوریکه اطلاعات اساسی و اختصاصی درباره ویژگی هاي حرکتی و افزایش سطح مهارت و عملکرد، براي رسیدن به سطح بالائی از اجراي ورزشی و پیروزي را در اختیار مربیان و ورزشکاران قرار می دهد(4). بسکتبال سریع ترین ورزش جهانی است که در کوتاه ترین زمان به تلاش فیزیکی بالائی در طول تمرین و مسابقه احتیاج دارد(5، 6). بنابراین با توجه به ماهیت این رشته ورزشی، ترکیب بدنی منحصربه فرد و متفاوتی نسبت به دیگر ورزش ها دارد(1، 7، 8، 9). به طور رایج از ویژگی هاي آنترپومتریک(قد، وزن، BMI و …) و اندازه گیري ترکیب بدنی شامل درصدچربی بدن(%FAT) وزن چربی و وزن بدون چربی(LBM) براي شناسائی بازیکنان مستعد بسکتبال نوجوان و جوان استفاده می­کنند که با اجراي جسمانی آنان مانند توانائی پرش، چابکی، قدرت، سرعت، انعطاف پذیري و قدرت انفجاري مرتبط می باشد(1، 5، 6، 7، 9). بنابراین براي اجراي فیزیکی مؤثر، چربی بدنی پائین و وزن مطلوب عضله می تواند تاثیرگذار باشد(6، 10) زیرا چربی بدنی بالا باعث کاهش قدرت نسبی ورزشکاران و عملکرد ضعیف آنان می شود(10، 11). Fleck و Wilmore پیشنهاد کردند که چربی بدنی بازیکنان مرد باید بین 11-12% و زنان در محدوده­ی 16-25% وابسته به فعالیت بدنی باشد(6، 11). شاخص توده بدنی(BMI) یک شاخص معتبر براي اندازه گیري ترکیب بدن و میزان چاقی افراد بر اساس قد و وزن (BMI) شاخص توده بدنی می باشد و این دلیل اصلی تقسیم بندي افراد در گروهاي وزنی متفاوت در رشته هاي مختلفی از جمله کشتی ، جودو ، وزنه برداري می باشد. بنابراین BMI ملاکی براي ارزیابی افراد براي شرکت در رقابت هاي مختلف ورزشی می­باشد و نباید از آن براي برآورد میزان چربی بدن استفاده کرد زیرا وزن چربی و وزن بدون چربی را از هم تفکیک نمی­کند(12). سنجش آمادگی جسمانی ازطریق مطالعه متابولیسم بی هوازي، حداکثر اکسیژن مصرفی، سرعت، قدرت و حداکثر توان در اغلب پژوهش هاي ورزشی بررسی می شود(13، 17). اغلب رشته هاي ورزشی به اجراي فعالیت هاي کوتاه مدت و سریع با بازده توان حداکثر نیازدارند. ظرفیت گسترش توان در رسیدن به نقطه اوج آن، عامل اصلی در موفقیت قهرمانان به شمار می رود. مربیان رشته هاي مختلف ورزشی بخصوص دوي سرعت، پرتاب ها، پرش ها، فوتسال و بسکتبال که توان بی هوازي در آنها اهمیت دارد پیوسته در جستجوي بهبود روش هاي ارزیابی عملکرد بی هوازي ورزشکاران خودند. بنابراین آزمون 30 ثانیه اي وینگیت جزء معتبرترین آزمون­هاي عمومی اندازه گیري توان بی هوازي و ارزیابی آمادگی بی هوازي محسوب می شود(13، 18، 19). همچنین با توجه به مقالات متعدد، Vo2max، تست منتخب و شاخص خوبی از آمادگی هوازي ورزشکاران می­باشد(10، 11،14). Vo2max مستقیماَ بعد از ورزش تعیین می شود و برآورد حداکثر اکسیژن مصرفی است که توسط بافت ها جذب می شود. Vo2max بالا در ورزشکاران مهم و مفید می باشد و هر درصد افزایش در درصدچربی بدن، Vo2max اندکی به همان نسبت، کاهش می یابد و اجرا و عملکرد را تحت تأثیر قرار می دهد(10). تسوناواکی وهمکاران(2003) به مقایسه ترکیب بدنی و آمادگی جسمانی در بسکتبالیست­ها و بسکتبالیست­ها در تیم هاي دبیرستانی ژاپن پرداختند وبه این نتیجه رسیدند که بازیکنان والیبال و بسکتبال براي پیروزي در مسابقات نیاز به ظرفیت هاي بالاي هوازي ، بی هوازي و توده بدنی بالا دارند.همچنین بسکتبالیست­ها به توان هوازي و بی هوازي بالاتري در مقایسه با بسکتبالیست ها احتیاج دارند(11). همچنین ضیائی و همکاران(1386) ارتباط نمایه توده بدنی و آمادگی جسمانی در دانشجویان پزشکی را مورد مطالعه قرار دادند و به این نتیجه رسیدند که همبستگی معنی دار معکوس با وزن،نمایه توده بدنی، درصد چربی بدن و نسبت دور کمر به دور هیپ داشتند(12). بنابراین از آنجائیکه به بررسی ارتباط ترکیب بدنی، BMI و توان هوازي و بی هوازي مردان بسکتبالیست دانشگاهی نخبه باهم و بخصوص در داخل ایران پرداخته نشده است؛ لذا ضرورت انجام این تحقیق به دلیل اینکه در موفقیت فردي و تیمی نقش بسزائی ایفا می کنند، احساس می شود. بنابراین هدف از انجام تحقیق، بررسی ارتباط ترکیب بدن، BMI و آمادگی بدنیِ هوازي و بی هوازي در بسکتبالیست هاي نخبه دانشگاهی می باشد؟

 

روش تحقیق

شرکت کنندگان تحقیق حاضر را بازیکنان منتخب دانشجوئی حاضر در تمرینات تیم بسکتبال دانشگاه فردوسی مشهد تشکیل دادندکه تعداد آنها 30 نفر با میانگین و انحراف استاندارد، سن: 98/1± 06/22، قد: 24/7±184 سانتیمتر، وزن: 23/7± 15/76 کیلوگرم و BMI: 97/0±28/22 بود. به علت محدود بودن جامعه، تعداد نمونه برابر تعداد جامعه انتخاب، و از نمونه گیري هدفمند در انجام پژوهش استفاده شد همچنین همه آزمودنی ها فرم رضایت نامه آگاهانه در تحقیق را امضاء نمودند.

 

اندازه گیري ابعاد و ترکیب بدنی:

ابتدا مشخصات فردي بازیکنان ثبت شد و سپس اندازه هاي آنترپومتریک و ترکیب بدنی شامل قد، وزن، BMI، درصدچربی(روش هفت نقطه اي سیري)، وزن چربی و بدون چربی اندازه گیري شد. وزن و قد بدن با دستگاه SECA (ساخت کشور آلمان) اندازه گیري شد. BMI نیز از تقسیم وزن(کیلوگرم) برمجذورقد(متر2) به دست آمد. در نهایت چربی زیرپوستی بدن شامل نواحی سه سربازوئی، دوسربازوئی، سینه اي، تحت کتفی، فوق خاصره اي، شکمی، رانی و ساق با استفاده از کالیپر پویا(Slimguide) و با روش 7 نقطه اي برآورد شد تا درصد چربی بدن به دست آید سپس براي محاسبه وزن بدون چربی و وزن عضله بدن از روش هاي زیر استفاده شد:

 

وزن چربی – وزن بدنLBM = (وزن بدون چربی)

برآورد توان هوازي و بی هوازي:

براي برآورد توان هوازي از آزمون بروس استفاده شد. آزمون بروس روي نوار گردان (تکنوجیم، اس پی اي- ویاجی. کلاس: ران ریس 1400؛ ساخت کشور ایتالیا) انجام گرفت و در مجموع 7 مرحله را شامل می­شود. در ابتدا آزمودنی ها 5 دقیقه حرکات کششی(بخصوص عضلات بزرگ پائین تنه) را براي جلوگیري از خطرات و آسیب هاي احتمالی انجام دادند. در ادامه، از آزمودنی خواسته می شد که روي نوارگردان با شیب صفر و سرعت 5/1 کیلومتر در ساعت به عنوان گرم کردن راه برود سپس مرحله اول تست بروس با شیب 10 درصد و 8/2 کیلومتر درساعت شروع می شد. از مرحله دوم به بعد، سرعت و شیب افزایش می­یافت؛ طوریکه از مرحله سوم و چهارم به راه رفتن سریع می پرداخت و در صورت توانایی براي ادامه فعالیت شروع به دویدن می کرد. هر مرحله از آزمون بروس 3 دقیقه طول می کشید و شیب و سرعت دستگاه در هر مرحله افزایش پیدا می کرد تا شخص به مرحله واماندگی برسد. در ضمن به منظور اینکه آزمودنی ها حداکثر توان خود را به کار ببرند دستگاه ضربان سنج پولار(پولار ام 31 ،ساخت کشور فنلاند) به سینۀ آنها بسته شده بود تا ضربان قلب آزمودنی ها ارزیابی شود. در این تحقیق هرگاه فرد، در هر یک از مراحل دچار خستگی مفرط می شد و دیگر قادر به ادامه فعالیت نبود، فعالیت متوقف می شد. معمولا ورزشکاران در مرحله چهارم یا پنجم به حد واماندگی می­رسیدند. به محض توقف آزمودنی، اطلاعات وي از قبیلِ زمان فعالیت، ضربان قلب و حداکثر اکسیژن مصرفی(Vo2max) فعالیت ثبت گردید(16).

براي اندازه گیري توان بی هوازي اوج، میانگین، حداقل و شاخص خستگی در وینگیت 30 ثانیه، از چرخ کارسنج مونارك(ارگومدیک 894 اي،ساخت کشور سوئیس) استفاده شد. پیش از اجراي آزمون ارتفاع صندلی چرخ با طول اندام تحتانی آزمودنی ها(زاویه مفصل زانو 170 تا 175 درجه) و میزان بار مورد نیاز متناسب با توده بدنی آزمودنی ها(75 گرم به ازاي هر کیلوگرم از توده بدن) تنظیم شد. آزمودنی ها با سرعت تمام شروع به رکاب زدن کردند تا به حداکثر سرعت برسند. پس از آن بار مورد نظر به مدت 30 ثانیه اعمال شد. در پایان آزمون ، شاخص­هاي توان اوج ، میانگین، حداقل با استفاده از نرم افزار ویژه چرخ کار سنج محاسبه شد(18، 20). جهت کاهش میزان تاثیر نتیجه هر آزمون بر نتیجه آزمون دیگر، آزمون ها طی جلسات مختلف بلافاصله 24 ساعت انجام گردید بطوریکه در روز اول آزمون وینگیت و در روز دوم آزمون بروس از ورزشکاران گرفته شد.

 

 

روش­هاي آماري

براي تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون هاي پارامتریک شامل میانگین و انحراف استاندارد و براي ارزیابی رابطه و میزان همبستگی بین متغیرها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. همچنین براي نرمال بودن داده ها و به منظور اطمینان از طبیعی بودن توزیع آزمودنی ها، آزمون کلموگروف- اسمیرنف بکار برده شد. نرم افزار SPSS 16 با سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد.

 

یافته­ها

میانگین و انحراف استاندارد سن، وزن، قد و  BMI افراد نمونه در جدول 1 آورده شده است.

جدول 1. مشخصات عمومی آزمودنی ها شامل سن، وزن، قد و BMI

                                    آماره

متغیر

n X ±SD
سن(سال) 30 98/1± 06/22
وزن(کیلوگرم) 30 23/7± 15/76
قد(سانتیمتر) 30 24/7±184
BMI(kg/m2) 30 97/0±28/22

 

میانگین و انحراف استاندارد متغیر هاي ترکیب بدنی در جدول 2 ، توان بی هوازي حداکثر، حداقل، میانگین، و شاخص خستگی به دست آمده از آزمون وینگیت 30 ثانیه اي و میانگین وانحراف معیار توان هوازي آزمون بروس براي برآورد حداکثر اکسیژن مصرفی در جدول 3 نشان داده شده است.

جدول 2. ویژگی هاي ترکیب بدنی آزمودنی ها شامل درصدچربی، وزن چربی و وزن بدون چربی

                                    آماره

متغیر

n X ±SD
چربی(درصد) 30 35/3± 57/14
وزن چربی(کیلوگرم) 30 17/2± 17/11
وزن بدون چربی(کیلوگرم) 30 62/8±54/62

 

جدول 3. توان بی هوازي و هوازي آزمون هاي وینگیت و بروس

                                    آماره

متغیر

n X ±SD
میانگین توان وینگیت (وات) 30 92/0± 35/7
Vo2max (ml.kg-1.min) 30 45/2± 20/44

 

رابطه معناداري بین توان بی هوازي با درصد چربی، وزن بدون چربی و Vo2max و BMI به دست آمد ولی بین Vo2max با ترکیب بدنی و BMI رابطه اي وجود نداشت(جدول 4).

جدول 4 ارتباط بین آزمون هاي وینگیت، Vo2max و BMI و ترکیب بدنی

وزن چربی وزن بدون چربی درصد چربی توان بی هوازي شاخص توده بدنی
277/0-

138/0

184/0

332/0

305/0

101/0

*379/0

039/0

141/0

458/0

r

p

حداکثر اکسیژن مصرفی
087/0-

649/0

141/0

458/0

156/0-

410/0

**559/0

001/0

r

p

شاخص توده بدنی
358/0-

052/0

*377/0

040/0

*377/0-

040/0

 

**559/0

001/0

r

p

توان بی هوازی

*معناداري در سطح 05/0  **معناداري در سطح 01/0

بحث

یافته هاي تحقیق حاضر نشان داد بین توان بی هوازي با ترکیب بدنی، Vo2max و BMI رابطه معنادار وجود دارد و همچنین بین Vo2max با ترکیب بدنی و BMI رابطه اي وجود ندارد (رابطه بین متغیرها Vo2max: و توان بی هوازي، ترکیب بدنی و BMI در جدول  4 ارائه شده است). بسکتبال از ورزش هاي اینتروال با شدت تناوبی می باشد.علاوه برآن، دراین ورزش حضور منابع انرژي هوازي و بی هوازي و نوسان پیش بینی نشده نیاز هاي بیولوژیکی،قابل مشاهده است.علی الخصوص در بازي بسکتبال ،تلاش هاي ناگهانی،انفجاري و کوتاه مدت،از حدود 2 تا 20 ثانیه،معمولاً مورد نیاز است،از این رو ورزشکاران سطح بالا به وسیله توان عضلانی بالا در قسمت تنه و اندام ها و همچنین افزایش ظرفیت بی هوازي اسید لاکتیک و ظرفیت بی هوازي بی اسید لاکتیک مشخص می شوند(21). که دلیل رابطه توان بی هوازي با ترکیب بدنی، Vo2max و BMI و عدم رابطه بین Vo2max با ترکیب بدنی و BMI در بسکتبالیست هاي نخبه دانشگاهی می باشد.

یافته­هاي تحقیق حاضر با یافته هاي شیمال کولی و همکارانش(2010) همسواست که رابطه بین BMI و درصد چربی و Vo2max را بابرخی از متغیر هاي آنترپومتریکی مورد بررسی قرار دادند و نتایج تحقیق رابطه معنادار بین BMI و درصد چربی و Vo2max با برخی از متغیر هاي آنترپومتریکی مشاهده شد(22). از طرفی با تحقیق قراخانلو و همکارانش(1386) که به بررسی ارزیابی روند تغییرات ترکیب بدنی و Vo2max و همبستگی بین آنها درپسران 8-11 سال پرداختند، موافق می باشد. نتایج نشان داد که بین تغییرات درصد چربی و تغییرات Vo2max رابطه معناداري وجود ندارد و همچنین بین تغییرات BMI و Vo2max ارتباط منفی و معناداري وجود ندارد(23). و همچنین با یافته هاي گایینی(24)، مقدسی(25)، ضیایی(12) و تسوناواکی(11) همسوست.

بسکتبال یک رشته ورزشی است که در آن سرعت اهمیت فوق العادهاي دارد. از سوي دیگر،برخورداري از درصد بالاي چربی در این رشته بدون تردید اجراي ورزشی را به مخاطره خواهد انداخت. همچنین برخورداري از درصد بالاي توده عضلانی و درصد چربی کمتر مزیت محسوب میشود.چون شاخص توده بدن از نسبت وزن بدن به مجذور قد فرد بدست می آید،اغلب این شاخص در بین ورزشکاران عمومیت و کارایی زیادي ندارد. چون در این شاخص نوع ترکیب بدنی در نظر گرفته نمی شود، اغلب از این طریق ویژگی افتراق نوع پیکري مزومرف با اندومرف در صورت مشابه بودن قد افراد دشوار است.در نهایت و براساس نظر تحقیقات همسو چنین استنباط می­شود که عدم اختلاف معنی دار در شاخص توده بدن با توجه به موارد مذکور قابل توجیه است(26). همچنین در تحقیق حاضر مشاهده شد که هیچ گونه رابطه معناداري میان ترکیب بدنی(درصد چربی بدن)، BMI و Vo2max ندارد. ارتباط معکوس و بسیار قوي بین برخی فاکتورهاي آمادگی جسمانی(Vo2max)، درصد چربی بدن و BMI به دلیل وزن اضافی است که باید حین فعالیتهاي بدنی توسط آنها حمل شود که موجب کاهش عملکرد ورزشی در ورزشکاران میشود، به علاوه با افزایش درصد چربی، توانایی بازیکنان در پرش، دویدن و استقامت کاهش پیدا می­کند (25).

نتیجه گیري: همانطور که در مقدمه نیز گفته شد، بسکتبال، ورزشی است که به توان بی هوازي بالا نیاز دارد و تا حدي نیز منابع انرژي هوازي را نیز درگیر می سازد(21). با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان گفت که موفقیت در رشته بسکتبال به عوامل زیادي وابسته است و بسکتبالیست هاي موفق عموماً ویژگی هاي آنترپومتریکی و فیزیولوژیکی برجسته دارند. بنابراین بسکتبالیست هاي موفق لازم است ویژگی هاي زیر را دارا باشند: قد بلند، BMI پایین، درصد چربی بدن پائین، توان بی هوازي بالا براي انجام ضربات و مهارت هاي سریع و انفجاري و سرانجام آمادگی هوازي بالا در طول بازي(11، 27).

تشکر و قدردانی: تحقیق حاضر در دانشگاه فردوسی مشهد تهیه و آماده­ی ارائه گردید. محل انجام پژوهش مذکور نیز، آزمایشگاه دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد بود که از مسئولان دانشکده کمال تشکر و قدردانی را دارم. همچنین از تمامی کسانی که محبت بی دریغ شان یاراي من بود، بخصوص از همکاري اعضاي تیم دانشجوئی بسکتبال دانشگاه نیز تشکر می نمایم.

منابع:

  1. 1. Zhang Yuyi(2010). An investigation on the anthropometry profile and its relationship with physical performance of elite chinese women volleyball players. MSc Thesis, Southern Cross University, Lismore, NSW.
  2. 2. Bandyopadhyay Amit(2007). Anthropometry and body composition in soccer and volleyball players school of health sciences (PPSK). Malaysia-J Physiol Anthropol. 26: 501-505.
  3. 3. Duncan M J, Woodfield L, al-Nakeeb Y(2006). Anthropometric and physiological characteristics of junior elite volleyball players. Br J Sports Med. 40: 649-651.
  4. 4. Ibrahim Mohamed Ahmed Nabieh (2010). Anthropometric measurements as asignificant for choosing juniors in both volleyball and handball sports(Factorial analysis study). World Journal of Sport Sciences. 3(4): 277-289.
  5. 5. Gaurav Vishaw, Singh Mandeep, Singh Sukhdev(2011). A comparative study of somatic traits and body composition between volleyball players and controls. Indian Journal of Science and Technology. 2(4): 116-118
  6. 6. Aytek Ahmet Ihsan(2007). Body composition of turkish volleyball players. EAA summer school eBook. 1: 203-208.
  7. 7. Almeida Abreu Tania, Soares Eliane Abreu(2003). Nutritional and anthropometric profile of adolescent volleyball athletes. Rev Bras Med Esporte. 4(9): 198-203
  8. 8. Gaurav Vishaw, Singh Mandeep, Singh Sukhdev(2010). Anthropometric characteristics,somatotyping and body composition of volleyball and basketball players. Journal of Physical Education and Sports Management. 1(3): 28-32.
  9. 9. Malousarisa G, Bergelesa N K, Barzoukaa K G, Bayiosa I A, Nassis G P, Koskolou M D(2008). Somatotype, size and body composition of competitive female volleyball players. Journal of Science and Medicine in Sport. 11: 337-344.
  10. 10. Amatya Diwakar Lal(2000). Body composition status of nepalese international athletes. National Association for Sports Health & Fitness. 1-8.
  11. 11. Tsunawake Noriaki, Tahara Yasuaki, Moji Kazuhiko, Muraki Satoshi, Minowa Kengo, Yukawa Koichi(2003). Body composition and physical fitness of female volleyball and basketball players of the japan inter-high school championship teams. J Physiol Anthropol Appl Human Sci. 22: 195-201.

 

  1. ضیائی وحید، فلاح جواد، رضایی ماکان، بیات علیرضا (1386). ارتباط نمایه توده بدنی و آمادگی جسمانی در 513 دانشجوي پزشکی. مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، دوره 65 ، شماره 8: ص 79-84.

13- قراخانلو رضا، آقاعلی نژاد حمید، رستگار مصیب، خازنی علی(1387). بررسی همبستگی بین آزمون میدانی RAST و 300 یارد رفت و برگشت با آزمون وینگیت در اندازه گیري توان بی هوازي بازیکنان فوتسال. فصلنامه المپیک، سال شانزدهم، شماره 4(44): ص 99-108.

  1. 14. Chatterjee Pinaki, Banerjee Alok K, Debnath Parimal, Das Paulomi, Chatterjee Pratima(2008). A regression equation for the estimation of maximum oxygen uptake in indian male university students. International Journal of Applied Sports Sciences. 1(20): 1-9.
  2. شیرازي اباذر، رجبی حمید، آقاعلی نژاد حمید(1388). روایی سنجی برخی متغیرهاي فیزیولوژیکی و آزمون بی هوازي دوي سرعت(RAST) و آزمون وینگیت در بازیکنان تیم ملی فوتسال. فصلنامه المپیک، سال هفدهم، شماره 4(48): ص 41-50.
  3. 16. Halil Taskin, Nurtekin Erkmen, Serdar Buyukipekci, Turgut Kaplan, Ahmet Sanioglu, Dede Basturk(2009). Effect of fatigue on the balance performance as measured by balance error scorring system in volleyball players. Ovidius University Annals, Series Physical Education and Sport/Science, Movement and Health. 2(9): 128-134.
  4. 17. Baker J, Thomas N, Davies B(2005). Metabolic implication of high intensity cycle ergometry exercise for blood lactate accumulation and clearance. Journal of Exercise Physiology. 3(8): 18-21.
  5. 18. Jay T, Kearney B(2000). Measurement and work and power in sport. Journal of Exercise and sport science.
  6. 19. Slievert,G, Backus R D, Wenger H A(1995). The influence of a strength-sprint training sequence on multi-joint power out put. Medicine and science in sports and exercise. 12(27): 1655-1655.
  7. 20. Kasabalis A, Douda H, Tokmakidis S P(2005). Relationship between anaerobic power and jumping of selected male volleyball players of different ages. Percept Mot Skills. 100(3pt1): 14-607.
  8. طیبی سید مرتضی، رضوي سید محمد حسین، قربانعلی زاده قاضیانی فاطمه، نبی زاده مجتبی(1388). اثر تمرینات آموزشی بسکتبال بر ترکیب بدن، عوامل منتخب آمادگی جسمانی و همبستگی میان آن ها در نوجوانان مبتدي. پژوهش نامه فیزیولوژي ورزشی کاربردي، سال پنجم، شماره 9: ص 41-54.
  9. 22. Koley SHyamal, Singh Jarnail, Sandhu Jaspal Singh(2010). Anthropometric and physiological characteristics on Indian inter-university volleyball players. J Hum Sport Exerc. 3(5): 389-399.
  10. قراخانلو حمید، محمودآبادي رضا، آقاعلی نژاد حمید، محمودآبادي مهدي(1386). ارزیابی روند تغییرات ترکیب بدنی و Vo2max و همبستگی بین آنها در پسران 11-18 سال. فصلنامه المپیک، سال 15 ، شماره 4(40): ص 85-96
  11. گائینی عباسعلی، شیخ الاسلامی وطنی داریوش، فیاض میلانی رعنا، لاري علی اصغر(1385). رابطه بین رکورد شناگران نخبه، دختر با کارائی قلبی-عروقی و ویژگی هاي ترکیب بدنی، نوع پیکري و آنتروپومتریک آنها. مجله پژوهش در علوم ورزشی، شماره 15، ص 9-26
  12. مقدسی مهرزاد، ناصر کاظم، قنبرزاده محسن، شاکریان سعید، رضوي عبد الحمید(1389). شیوع اضافه وزن، چاقی و سطح آمادگی جسمانی نوجوانان شهرشیراز. مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران، شماره5(12)، ص 476-482
  13. امینیان رضوي توراندخت، رواسی علی اصغر، سهیلی شهرام، سوري رحمان(1385). بررسی و مقایسه ترکیب بدنی و برخی عوامل جسمانی در کشتی گیران زبده با افراد غیرورزشکار. مجله حرکت، شماره 30 . ص 5-14
  14. جعفري اکرم، آقاعلی نژاد حمید، قراخانلو رضا، مرادي محمدرضا(1385)، توصیف و تعیین رابطه بین ویژگی هاي آنترپومتري و فیزیولوژیکی با موفقیت تکواندوکاران. فصلنامه امپیک، سال چهاردهم، شماره4(36). ص 7-16

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “رابطه بین ترکیب بدنی، شاخص توده بدنی(BMI)، توان بی¬هوازی و VO2MAX در بسکتبالیست¬های نخبه دانشگاهی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اطلاعات فروشنده

  • نام فروشگاه: Administrator
  • فروشنده: Administrator
  • هیچ ارزیابی یافت نشد!

محصولات مرتبط

قالب ووکامرس