تحقیق در مورد پیاده‌ روی اربعین و فلسفه آن

 

 در این انشا که در سایت دکتر پی سی ارائه شده ، ما به موضوع “تحقیق در مورد پیاده‌ روی اربعین و فلسفه آن ” می پردازیم ، سوال و انتقادی داشتین در قسمت کامنت بپرسین ، برای گرفتن تخفیف ویژه و همینطور آموزش های جدید ، ایمیل خود و شماره تلفن خودتون رو در قسمت پایین این مطلب وارد کنید.

 

تاریخچه اربعین و فلسفه آن

پیاده‌ روی اربعین عبارت است از جنبش شمار متعددی از مسلمان‌ها شیعه در سوی شهر کربلا , در جنوب بغداد , به خواسته توده شدن همهٔ آنها در چهلمین روز بعداز سالگرد شهید شدن امام حسین مقابل السلام است .

راهپیمایی اربعین , پیاده‌روی شیعه ها از نقاط گوناگون عراق به طرف کربلا به مناسبت اربعین حسینی برای زیارت اربعین است . در طول حکومت صدام حسین محدودیت‌هایی در اجرای این مراسم اعمال شد , البته با سقوط حزب بعث در سال ۲۰۰۳م , این مراسم احیاء و هر سال شیعه‌ها از کشورهای دیگر مثل کشور ایران خویش را برای روز اربعین بدین مراسم میرسانند .

زیارت اربعین از اعمال با اهمیت و وِیژه شیعه‌ها است که سالانه شیعه ها متعددی به طور پیاده در جهت کربلا برای زیارت امام حسین ( ع ) میروند . این سنت از دیر باز الایام درمیان شیعه‌ها همگانی بوده است . علمای شیعه نیز بدین فرمان اهتمام ویژه ورزیده اند .

تاریخچه و فلسفه پیاده‌ روی اربعین

پیاده‌روی و زیارت بقعه مطهر امام حسین ( ع ) در طول روز اربعین ریشه تاریخی دارااست چرا‌که جابر بن عبدالله انصاری و عطیه عوفی در سال ۱۲۸۱ قمری با پای پیاده از مدینه جنبش کردند و در صبح او‌لین اربعینی که از شهید شدن حضرت سیدالشهدا ( ع ) می‌گذشت , به کربلا رسیدند و طبق آنچه که در منابع شیعه دارای اعتبار مشهود است درطول روز اربعین حضرت زینب کبری ( س ) و امام سجاد همراه با هشتاد و چهار نفر وارد کربلا شدند و بعد از مذاکره با جابر عبدالله انصاری , قبر مطهر امام ( ع ) را زیارت کردند و از آنجا زیارت اربعین آغاز شد .

اهل بیت علیهم‌السلام , زیرا به کربلا رسیدند , جابر بن عبدالله انصاری را دیدند که با تعدادی از بنی هاشم و بستگان نبی برای زیارت حسین علیه‌السلام آمده بودند , به طور همزمان با آن‌ها به کربلا وارد شدند و طاقت فرسا گریستند و گریه و گریه کردند و بر صورت خویش سیلی زده و ناله‌های جانسوز راز دادند و زنان روستاهای همسایه هم به آن‌ها پیوستند , زینب علیها‌السلام بین عده زنان آمد و یقه چاک زد و با صوتی حزین که دل‌ها را جریحه‌دار می کرد می‌گفت : «وا اخاه! واحسیناه! واحبیب رسول‌الله و ابن مکة و منی! و ابن فاطمة الزهراء! و ابن علی المرتضی! آه ثم آه!» پس بی‌هوش شد .
بعد از آن ام‌کلثوم لطمه به طور زد و با صدایی بلند می‌گفت : روز جاری محمد مصطفی و علی مرتضی و فاطمه زهرا از جهان رفته‌اند و دیگر زنان هم سیلی به طور زده و فغان و فغان می‌کردند .
سکینه زیرا چنین مشاهده کرد , فریاد زد : وا محمداه! وا جداه! چه طاقت فرسا است بر تو تحمل آنچه با اهل‌بیت تو کرده‌اند , آنها را از دم تیغ گذراندند و آن گاه عریانشان کردند!
عطیه عوفی می گوید : با جابر بن عبدالله به اراده زیارت قبر حسین علیه‌السلام خارج آمدم و زیرا به کربلا رسیدیم , جابر نزدیک شط فرات رفته و غسل کرد و ردایی همانند فرد محرم بر بدن کرد و همیانی را گشود که در آن بوی خوش بود و خویش را معطر کرد و هر قدمی که بر می‌داشت ذکر پروردگار می‌گفت تا نزدیک قبر مقدس رسید و به اینجانب خاطرنشان کرد : دستم را بر روی قبر بگذار! زیرا چنین کردم , بر روی قبر از هوش رفت .
بر روی جابر پاشیدم تا به هوش آمد , بعد سه رتبه اظهار کرد : یا این که حسین!

سپس گفت: «حبیب لا یجیب حبیبه!» و بعد اضافه کرد: چه تمنای جواب داری که حسین در خون خود آغشته و بین سر و بدنش جدایی افتاده است! و گفت: «من گواهی می‌دهم که تو فرزند بهترین پیامبران و فرزند بزرگ مؤمنین هستی، تو فرزند سلاله هدایت و تقوایی و پنجمین نفر از اصحاب کساء و عبایی، تو فرزند بزرگ نقیبان و فرزند فاطمه سیده بانوانی و چرا چنین نباشد که دست سید المرسلین تو را غذا داد و در دامن پرهیزگاران پرورش یافتی و از شیر حلال خوردی و پاک زیستی و پاک از دنیا رفتی و دل‌های مؤمنان را از فراق خود اندوهگین کردی، پس سلام و رضوان خدا بر تو باد، تو بر‌‌ همان طریقه رفتی که برادرت یحیی بن زکریا شهید گشت.»
آن‌گاه چشمش را به اطراف قبر گردانید و گفت: «سلام بر شما‌ای ارواحی که در کنار حسین نزول کرده و آرمیدید، گواهی می‌دهم که شما نماز را بپا داشته و زکات را ادا کرده و به معروف امر و از منکر نهی کردید و با ملحدین و کفار مبارزه و جهاد کرده، و خدا را تا هنگام مردن عبادت کردید.» و اضافه کرد: به آن خدایی که پیامبر را به حق مبعوث کرد ما در آنچه شما شهدا در آن وارد شده‌اید شریک هستیم.
عطیه می‌گوید: به جابر گفتم: ما کاری نکردیم! اینان شهید شده‌اند، گفت:‌ ای عطیه! از حبیبم رسول خدا صلی الله علیه وآله شنیدم که می‌فرمود: «من احب قوما حشر معهم و من احب عمل قوم اشرک فی عملهم» هر که گروهی را دوست داشته باشد با همانان محشور شود و هر که عمل جماعتی را دوست داشته باشد در عمل آن‌ها شریک خواهد بود.»

پیاده‌ روی اربعین در کلام آیت الله بهجت

مرحوم آیت‌الله العظمی بهجت (ره) را بهتر درک می‌کنیم که فرمود: «امام زمان (عج) پس از ظهور، خود را به واسطه امام حسین (ع) به همه عالم معرفی می‌کند، بنابراین در آن زمان باید همه مردم عالم، حسین (ع) را شناخته باشند و پیاده‌روی اربعین بهترین فرصت برای این کار است.»
گفتنی است این اجتماع بزرگ مانور و رژه عظیمی در راستای تبری جستن از اقدامات ضد بشری تکفیری‌ها و دشمنان اهل بیت (ع) به شمار می‌رود، ضمن آنکه از سویی اعلام صریح وفاداری و علاقه شدید محبان و ارادتمندان به ساحت مقدس سیدالشهدا (ع) است.

مسیر و زمان شروع پیاده روی اربعین

مسیر زائرین ایرانی معمولاً از نجف تا کربلا را پیاده طی می کنند
اما خود عراقی ها و بعضی از ایرانیها از مسیرهای دیگر هم تا کربلا پیاده می روند. این درحالی است که تمامی ورودی های شهر کربلا میزبان زائرین اربعین حسینی است.
زوار عراقی معمولا روز ۱۷ صفر پیاده رویشان را شروع کرده و روز ۱۹ صفر ظهر به بعد وارد شهر کربلا می شوند
زوار ایرانی معمولا در روزهای ۱۶ و ۱۷ صفر پیاده روی خودشان را شروع می کنند.
به علت کثرت جمعیت و در مضیقه بودن موکب ها در (زمان) تاریخ های ۱۷ تا ۱۹ صفر پیشنهاد می شود زوار ایرانی مخصوصا خانواده ها و کسانیکه توی کاروانشان خانم حضور دارند در روزهای ۱۳ تا ۱۵ صفر عازم کربلا شوند
خیلی از کارشناسان دینی معتقدند که زیارت اربعین لازم نیست درست روز چهلم اباعبدالله باشد و از ۱۰ تا ۲۰ صفر می توانید به زیارت بروید و ثوابش را ببرید. پس می توانید طوری برنامه ریزی کنید که در شلوغی های مسیر پیاده روی و شهر کربلا و حرم امام حسین (ع) و حضرت عباس (ع) اذیت نشوید.

 

 

سایت دکتر پی سی 

دیدگاه بگذارید