۲,۹۰۰ تومان

موجود

همراه با هدیه شگفت انگیز

آموزش ورد

افزودن به علاقه مندی حذف از لیست علاقه مندی ها

در سالهاي  اخير رويكرد روانشناسي مثبت گرا، با تمركز بر استعدادها و توانمنديهاي انسان بجاي پرداختن به نابهنجاريها و اختلالها) مورد توجه روانشناسان قرار گرفته است. اين رويكرد، هدف نهايي خود را شناسايي سازه ها و شيوه هايي مي داند كه بهزيستي و شادكامي انسان را بدنبال دارند. علاقه مندي به پژوهش در خصوص توانايي هاي فرد براي حفظ تفكر خوش بينانه با وجود رويداد هاي منفي موثر بر سلامت روان، هر روز بيشتر مي شود (لوتار، سيتيچي و بكر،2000) اين موضوعات در متون سلامت روان شامل پژوهش در زمينه تاب آوري ( زاوترا، هال و موراي، 2010؛ گارمزي و ماستن، 1991؛يتس و ماستن، 2004؛محمدي،1384؛ كانر و ديويدسون،2003) و بهزيستي(كييز، شموتكيين و ريف، 2002؛ ريف و سينگر، 1998)است.

يكي از مهمترين پيشرفت هاي نيمه  دوم قرن بيستم پيدايش نظريه هايي است كه بر نقش فرايندهاي عالي موثر مهار و هدايت فرايند هاي شناختي تاكيد مي نمايد. در اواخر قرن بيستم و اوايل قرن بيست و يكم  مي توان ورود سازه ” تاب آوري” را به عرصه ادبيات روانشناسي تحولي، انقلابي نو در نحوه نگرش  روانشناسان، رواندرمانگران، روانپزشكان و مدجويان به شمار آورد.

تاب آوري به زبان ساده عبارت است از سازش موفقيت آميز فرد به رغم وجود تهديد و شرايط نا مطلوب محيطي(ماستن،2004).

در تعريف ديگري رزنيك(2010)، تاب آوري به ظرفيت باز گشت از چالش هاي اجتماعي ، مالي و  يا احساسي  به تعادل مجدد اطلاق شده است  و بيانگر توانايي فرد جهت سازش يافتگي مجدد در برابر غم، ضربه ، شرايط نامطلوب و عوامل تنيدگي زاي زندگي است. به عبارت ديگر تاب آوري سازگاري مثبت در واكنش به شرايط مطلوب است. تاب آوري به مقاومت فعل پذير در برابر آسيب ها يا شرايط تهديد كننده نيست بلكه فرد تاب آور مشاهده كننده فعال و سازنده محيط ببروني خود است.

تعریف تاب آوری در روانشناسی عبارت است از استعداد و ظرفیت مثبت افراد جهت غلبه بر استرس، حوادث و فجایع. تاب آوری نوعی مصون سازی دربرابر مشکلات روانی، اجتماعی بوده و کارکرد مثبت زندگی را افزایش می دهد که می تواند به وسیله ی فراهم نمودن افزایش مهارت های اجتماعی تقویت گردد. مهارت هایی از قبیل برقراری ارتباط، مهارت های رهبری، حل مسئله، مدیریت منابع، توانایی رفع موانع، موفقیت و توانایی برنامه ریزی (بابایی، 1387).

تاب آوري عبارت است از توانايي سازگاري موفقيت آميز با شرايط تهديدكننده. (والر) تاب آوري را سازگاري مثبت فرد در واكنش به شرايط ناگوار مي داند هرچند اين مفهوم ابتدا توسط ورنر در حوزه روانشناسي رشد مطرح شد ولي به تدريج به حوزه هاي ديگر روانشناسي اجتماعي و روانشناسي باليني وارد شد. كانر و ديويد سون كه تاب آوري را در حوزه هاي اجتماعي مورد مطالعه قرار داده اند معتقدند تاب آوري، تنها پايداري در برابر آسيبها با شرايط تهديدكننده نيست. بلكه شركت فعال و سازنده فرد در محيط است آن ها تاب آوري را توانمندي فرد در برقراري تعادل زيستي- رواني در شرايط خطرناك مي دانند (كانر و ديويدسون، 2001).

خود تاب آوري به عنوان يكي از سازه هاي اصلي شخصيت براي فهم انگيزش، هيجان و رفتار مفهوم سازي شده است ( بلاك، 2002).

ورنر و اسميت (1992) تاب آوري را “ساز و كار ذاتي خود اصلاح گري انسان” مي دانند افزون بر آن به باور ورنر (1997) تاب آوري، صرفنظر از خطرات تهديدكننده عاملي بالقوه در همه افراد براي تغيير است. بلاك (2002) بر اين باور است كه تاب‌آوري توانايي سازگاري سطح كنترل بر حسب شرايط محيطي مي باشد ( لتزرينگ، بلاك و فوندر، 2005).

گلانتز (1999) در پژوهشي نشان داد در جوامع مختلف برخي از گروه ها از تاب آوري بالاتري برخوردارند.

نتايج مطالعات نشان مي دهد كه تاب آوري با تعديل و كمرنگ تر كردن عوامل فشارزاي حاكم بر شرايط زندگي كودكان مبتلا به اختلال يادگيري ، مي تواند بهزيستي روانشناختي اين افراد را تضمين كرده( كانر ، 2006) زمينه را براي ارتقاي آن فراهم آورد.

ازدواج به  عنوان مهمترين و اساسي ترين رابطه بشري توصيف شده است. زيرا ساختاري اوليه براي بنا نهادن رابطه خانوادگي و تربيت كردن نسل آينده را فراهم كرد (لارسون و هولمن، 1994).

يكي از جوانب بسيار مهم نظام زناشويي رضايتي است كه همسران در ازدواج تجربه مي كنند( تاينگوچي و همكاران، 2006). آمار طلاق به عنوان شاخص ترين آشفتگي زناشويي (هاسفورد، 2005) و نشانگر آن است كه سازگاری زناشویی به آساني قابل دستيابي نيست (روزن و همكاران ،2004).

رضامندي زناشويي حالتي است كه در طي آن زن و شوهر از ازدواج با يكديگر و با هم بودن احساس شادماني و رضايت دارند( صالحي فداردي،1999).

سازگاری زناشویی ارزيابي ذهني و احساسي فرد در مورد روابط زناشويي اش مي باشد( تامپسون، 1988؛ به نقل از برازنده، 1384). سازگاری زناشویی مفهومي گسترده و جند بعدي است كه عوامل مختلفي در آن دخيل و تاثير گذار است.  اين مفهوم بخش وسيعي از پژوهش هاي منتشر شده در زمينه زناشويي را به خود اختصاص داده است(كدير، دسيلوا، پرينس و خان، 2005).

اليس رضامندي زناشويي را در احساس عيني خشنودي، رضايت، لذت زن و شوهر از تمامي روابط خود تعريف مي كند اگر چه ازدواج از جانب زوجين با كمترين پيچيدگي و بيشترين لذت درك مي شود اما اين رويداد همچنان از ظرفيت فشارزا بودن برخوردار است (اليس). محققان اذعان دارند كه زوج هاي راضي، در مقايسه با زوجهاي ناراضي از راه كارهاي بهتر حل مساله در زندگي خود استفاده مي كنند و تاثير اين مطلب در رضامندي زناشويي آنها خود را نشان مي دهد( كريگلويس، 2006 ؛ بشارت و همكاران، 2006). مطالعات ديگر نشان مي دهند كه رضامندي زناشويي به سازگاري كلي فرد كمك مي كند يعني همسراني كه از سازگاري زناشويي بالايي برخوردار هستند عزت نفس بيشتري دارند و در روابط اجتماعي سازگارترند سازگاري و سازگاری زناشویی نتيجه فرايند زناشويي و شامل عواملي مانند ابراز محبت و عشق همسران، احترام متقابل، روابط جنسي، تشابه نگرش، و چگونگي ارتباط و حل مساله است( مولازاده، 2002).

 

 

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “دانلود پایان نامه بررسی رابطه بین تاب آوری و سازگاری زناشویی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Your custom content goes here. You can add the content for individual product
بازگشت به بالا