2,900 تومان

موجود

مقدمه

روانشناسی ورزشی چیست؟

از آنجایی­ که روش های زیادی وجود دارد که ما می توانیم  روانشناسی را در ورزش بکار ببریم و با توجه به طیف گسترده ای از فعالیت هایی که در فرهنگ های مختلف به عنوان ورزش در نظر گرفته می شود ما به تعریف کاملاً جامعی از روانشناسی ورزشی نیازمندیم. در سال 1996 فدراسیون اروپایی روانشناسی ورزشی(FEPSAC)  یک تعریف جامع،ساده و روانی از ارائه کرد: ” روان شناسی ورزشی، مطالعه پایه­ها، فرایندها و تأثیرات روانی ورزش است”.

واژه “ورزش” در هر دو تعریف “FEPSAC” و روان شناسی ورزشی در سرتاسر این کتاب استفاده شده است، و در مفهومی وسیعتر، شامل هرگونه فعالیت بدنی با هدف رقابت، تفریح، تعلیم و تربیت یا سلامت می­باشد. همچنین روانشانسی را می­توان به عنوان علم “ذهن و رفتار” تعریف کرد، بنابراین روانشناسی ورزشی  حیطه ای گسترده محسوب می شود. روانشناسان ورزشی آمریکا تمایز کاملاً مشخصی بین روانشاسی ورزشی آکادمیک و روانشناسی ورزشیی کاربردی قائلند. تأکید روانشناسی ورزشی آکادمیک  روی تمامی عوامل موثر بر روی مشارکت و عملکرد ورزشی تأکید دارد ولی روانشناسی کاربردی صرفاً بر روی عوامل ارتقاء دهنده عملکرد ورزشکاران تأکید دارد. اما تاکنون، نویسندگان اروپایی معمولاً این تمایز را بکار نبرده اند(کرامر و اسکالی1994) و این کتاب آزادانه از روانشناسی آکادمیک و کاربردی استفاده می­کند.

موضوعات مطرح شده در کتاب، شخصیت، نگرش، پرخاشگری، استرس و اضطراب، پویایی گروه، انگیزه و کسب مهارت است که  می بایست مورد علاقه هر دو روانشناسی(آکادمیک و کاربردی) برای کار با ورزشکاران و در برخی موارد تماشاگران باشد.

 

خلاصه­ای از تاریخچه روانشناسی ورزشی

قدمت روانشناسی ورزشی در بعضی از موارد به اندازه خود روانشانی می باشد. اولین مطالعه ثبت شده در روانشناسی ورزش، در پایان قرن نوزدهم صورت گرفت. آنچه نومن کریپلت  سال 1898 در روانشناسی اجتماعی خود بکارمی برد بعنوان اولین آزمایش روانشناسی ورزشی ذکر شده است. ترپلیت به بررسی پدیده تسهیل اجتماعی پرداخت(جزئیات در فصل6 بحث شده است). او نشان داد که دوچرخه سواران در هنگام مسابقه که در رقابت با دیگران هستند سریعتر از زمانی که به تنهایی دوچرخه سواری می کنند می توانند رکاب بزنند. اگرچه تریپلت به انجام بیشتر تحقیقات مرتبط با ورزش تا سال 1920، که مقررات روانشناس ورزش بطور رسمی وضع شد، نپرداخت. در سال 1925، کولمن گریف آزمایشگاه تحقیقات ورزشکاران را در دانشگاه ایلینویز راه اندازی کرد. گریفت همچنین از طریق  یک دوره دانشگاهی، روانشناسی ورزشی را بعنوان یک دوره آموزشی کلاسیک ایجاد نمود و انتشار دو کتاب مرجع بعنوان مشاور تیم های ورزشی حرفه ای باعث شد تا او را ” پدر علم روانشناسی ورزش”  بنامند. به هر حال، در ابتدا روانشناسی ورزشی مسیر را به راحتی نپیمود و آزمایشگاه تحقیقات ورزشکاران به دلیل کمبود بودجه بسته شد. بین سال های 1930 تا 1960(حداقل در دنیای غرب) فعالیت هایی کمی در حیطه روانشناسی ورزشی وجود داشت. در اتحاد جماهیر شوروی، روان شناسی ورزشی بعنوان یک رشته در مدت کوتاهی پس از جنگ جهانی دوم بوجودآمد. البته کسب اطلاعات دقیق در مورد تمارین روان شناسی شورری در طول جنگ جهانی دوم سخت است، اما در طول بازی های المپیک1960 ملبورن، تیم های بلوک شرق از روان شناسان ورزشی استفاده کردند(کرمر و اسکالی 1994). بطور یقیین می دانیم که در اوایل دهه 1970 تیم های روسیه و آلمان شرقی به طور مکرر برای افزایش کارایی و عملکرد ورزشکاران­شان در رویدادهای بین المللی از روانشناسان ورزشی استفاده می کردند. در دهه 1960روانشناسی ورزشی در آمریکا دوباره ظاهر شد وچند سال بعد هم در انگلیستان و بقیه اروپا رواج پیدا کرد. از آن زمان به بعد این رشته در سراسر دنیا بسط و گسترش یافت و به سرعت رشد کرد و به یکی از رشته های تحصیلی تبدیل شد. جالب توجه است که تا همین اواخر، مطالعه روانشناسی ورزشی کاملاً در حیطه علوم ورزشی قرار داشت و لی ممکن است این حیطه­ها در روانشناسی ورزشی در حال تغییر باشد: در سال 1986 انجمن روانشناسان آمریکا روانشناسی ورزشی را بعنوان یکی از شاخه های روانشناسی به رسمیت شناخت  و در سال 1993انجمن روانشناختی بریتانیا بخش ورزش و روانشناسی تمرین را تشکیل داد.

 

روانشناسان ورزشی چه کسانی هستند؟

به دو روش می توان به این سوال پاسخ داد : چه کسانی می توانند خودشان را روانشناس ورزش بنامند؟ و روانشناسان ورزشی چه کارهایی انجام می دهند؟

برای پرداختن به سوال اول، در حال حاضر در بریتانیا ثبت اجباری برای روان شناس ورزشی وجود ندارد، بنابراین هر کسی می تواند یک روانشناس ورزش باشد. البته در واقع، اینکه هرکسی را که به درستی آموزش در این زمینه ندیده به عنوان “روانشناس” بنامیم، بسیار غیر اخلاقی است. انجمن ورزش و علم تمرین بریتانیا از روانشناسان مورد تأئید ثبت نام به عمل می آورد. در کنفرانس سالانه در سال 1998، انجمن روانشناختی بریتانیا در بخش روانشناسی ورزش و تمرین، اصول و شرایط اعطای عنوان “روانشناس ورزش خبره” به افراد مناسب و واجد شرایط را تصویب کرد. برای ثبت نام در “BASES” (انجمن ورزش و علم تمرین بریتانیا) بعنوان یک روانشناس ورزش باید در درجه اول دارای مدرک روانشناسی و یک مدرک در علوم ورزشی ویا در درجه اول دارای یک مدرک در علوم ورزشی و یک مدرک بالاتر در روانشناسی ورزشی باشید. برای دریافت درجه خبرگی از انجمن روانشناختی بریتانیا، در درجه اول داشتن BPS مورد تأئید در روانشناسی وتآئید آموزش کارشناس ارشد BPSلازم است، که شامل تمرینات تحت نظارت این انجمن می باشد.

برخی اختلاف نظرها پیرامون اعتبارگذاری برای روانشناسان ورزش وجود دارد. این طرح از سال 1992 برای ثبت نام از روانشناسان ورزش بوجود آمد و بسیاری از افرادی که بعنوان روانشناس ورزش کار میکردند تمایلی به ثبت نام برای ملحق شدن به این طرح را نداشتند یا شرایط لازم را برای انجام این کار نداشتند. انشل در سال 1992بیان کرد که بسیاری از کسانی که بطور تمام وقت با ورزشکاران کار می کنند،  وقت، منابع و تمایلی برای پیگیری ثبت نام طولانی مدت(از ضروریات ثبت نام) را ندارند، بنابراین این ثبت نام باعث خروج  برخی از باتجربه ترین دست اندرکاران بریتانیایی می باشد. از طرفی دیگر، ثبت نام اجباری، اقدامیست برای محافظت مردم از دست اندرکاران مشکوک ویا فاقد شرایط لازم اگر چنانچه بکارگیری واژه روانشناس بعنوان فردی که ثبت نام قانونی به عمل آورده است مورد تآیید قرار بگیرد، به احتمال زیاد موضوع مجوز رسمی در راس این موضوعات قرار خواهد گرفت. در حال حاضر در برخی از کشورها به درستی اجرا می شود و به نظر می رسد در قرن آینده انگلستان بدین گونه تبدیل شود.

در رابطه با دومین سوال، کار روانشناسان ورزش بسیار متنوع است. فدراسیون اروپایی روانشناسی ورزش(1996)، سه وظیفه روانشناسان ورزشی را این گونه تشخیص داده است:

1.تحقیق: بررسی و پژوهش در تمامی جنبه های روانشناسی ورزشی، در هر دو حیطه تئوری و کاربردی.

2.آموزش: آموزش دانش آموزان و دانشجویان، مسئولان و ورزشکاران درباره روانشناسی ورزشی

  1. ارزیابی و مداخله کردن در مسائل و مشکلات روانشناختی که مرتیط با ورزش است. این اقدام می تواند بصورت مشاوره به کل تیم یا مشاوره به صورت افرادی انجام شود

ازآنجاکه در حال حاضر روانشناسی ورزشی مانند یک رشته گسترده­ابست، برای یک روانشناس ورزشی فعالیت و حفظ اطلاعات در تمام این حوزه غیر ممکن است. به عنوان مثال، یک روانشناس ممکن است فقط در حوزه انگیزه متخصص باشد(به فصل7مراجعه کنید). آنها ممکن است در زمینه انگیزه پژوهش انجام بدهند، درباه انگیزه به مربیان آموزش بدهند و یا برای بهبود انگیزه ورزشکاران بطور انفرادی با آنها کار کنند.

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “پایان نامه روان شناسی ورزشی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Your custom content goes here. You can add the content for individual product
[vc_row layout="ts-row-wide" el_class="fix-column-no-margin"][vc_column width="1/3"][ts_single_image img_url="https://drp30.com/wp-content/themes/gon/images/product-detail-banner1.png" link="#" style_effect="eff-border-scale" target="_self"][/vc_column][vc_column width="1/3"][ts_single_image img_url="https://drp30.com/wp-content/themes/gon/images/product-detail-banner2.png" link="#" style_effect="eff-border-scale" target="_self"][/vc_column][vc_column width="1/3"][ts_single_image img_url="https://drp30.com/wp-content/themes/gon/images/product-detail-banner3.png" link="#" style_effect="eff-border-scale" target="_self"][/vc_column][/vc_row]
بازگشت به بالا