۲,۹۰۰ تومان

موجود

همراه با هدیه شگفت انگیز

آموزش ورد

افزودن به علاقه مندی حذف از لیست علاقه مندی ها

بخش نخست: بررسي‌هاي اجمالي و كليات نظري

فصل اول: طرح مسئله

از آنجائيكه اعتقاد به ضرورت وجود رقابت به عنوان يك اصل مسلم در فراشدهاي سياسي آنرا از شاخص‌هاي نظام مردم‌سالار ديني مي‌گرداند كه در شرايط مطلوب از كار ويژه‌اي مختلفي از جمله ثبات سياسي، پويايي و نشاط سياسي و اجتماعي، تقويت وفاق اجتماعي برخوردار خواهد بود. اما در عين حال قائل شدن به اين نكته كه صرف وجود تكثر در آرا و رقابت‌هاي سياسي ـ اجتماعي ارزش‌هاي پيش‌گفته محقق نخواهد شد.

رقابت‌هاي سياسي زماني مي‌تواند ارزشمند تلقي شود كه به پراكندگي و تفرق سياسي منجر نگردد، از اين رو وجود رقابت در جامعه به تنهايي نمي‌تواند راه حل اساسي تلقي شود.

رقابت خود نيازمند بسترها و شرايطي از جمله فرهنگ سياسي، وجود روحيه انتقادپذيري دگرپذيري و پاي‌بندي به مقررات، وجود نهادهاي مدني و عدالت اجتماعي است كه به همگرايي و وفاق ملي منجر گردد.

از اين رو براي اينكه رقابت‌هاي سياسي بتواند در درون نظام سياسي كشور بصورت منطقي و سالم جريان يابد ضرروي است.

اقدامات زير صورت پذيرد:

الف) كشور ايران از آنجا كه از حكومت ديني برخوردار است، در سطح مديريت راهبردي با سه دسته از منفعت‌هاي عمده مواجه است:

منفعت‌هاي عام و ملي

مصلحت‌هاي شرعي و ديني

منفعت‌ها، مصلحت‌ها و علاقه‌هاي فردي، شخصي، خانوادگي‌ و گروهي.

بديهي است هر سه دسته از منفعت‌هاي ياد شده جزو ماهيت تصميم‌گيري و مديريت راهبردي كشور محسوب مي‌شوند. بي‌توجهي به هر يك از اين سه بُعد مي‌تواند موجب نارضايتي شده، به بروز خشونت بينجامد. مديريت راهبردي كشور بايستي در سياستگذاري‌ها و تصميم‌گيري‌هاي كلان كشور با ايجاد آميزه‌اي كارآمد از سه مؤلفه منافع ملي، مصالح شرعي و  علايق و منافع فرد فردِ جامعه، باز شناسي چهارگانه زير انجام دهد:

بازشناسي ديني و تبيين مصالح شرعي و ديني و التزام به آنها

بازشناسي ملي و تبيين منافع عام و ملي و تعقيب آنها

بازشناسي سياسي در سطوح فردي و گروهي، دريافت مقتضيات انسان، به رسميت شناختن حقوق شهروندي و فراهم آوردن بستر و زمينه‌هاي تحقق آنها.

4ـ بازشناسي حوزه‌هاي رقابت و تبيين مرزها و نمادين سياسي كشور و طراحي ساز و كارهاي اجرايي براي رعايت و التزام به آنها.

ب) همانگونه كه گفته شد يكي از مشكلات اساسي در فرايند رقابت‌هاي سياسي، جامعه‌ناپذيري سياسي و در نتيجه نداشتن فرهنگ رقابت است.

يكي از راههاي اساسي رفع اين معضل، تحول در نظام آموزشي كشور است به گونه كه بتواند در تحقق فرآيند جامعه‌پذيري سياسي كه رقابت پذيري سالم، تحمل‌پذيري غير و رقيب، حقوق شهروندي پرهيز از مطلق‌انگاري خود، برخي از شاخص‌هاي آنست گام بردارد، همچنين در اين فرايند بايد رعايت قاعده بازي سياسي، قانون‌هاي موضوعه، ميثاق‌هاي ملي و هم‌زيستي مسالمت آميز در صدد برنامه‌هاي آموزشي قرار گيرد.

رسانه‌هاي جمعي، مطبوعات و خانواده و دين از جمله مجاري عمده و ا ساسي فرهنگ‌پذيري سياسي بشمار مي‌آيد كه بايستي در برنامه‌ريزي بصورت جدي مدنظر قرار گيرد.

ج) گسترش فرهنگ مشاركتي:

يكي ديگر از راه‌كارهاي كه تحليل‌گران براي رهايي از بن‌بست خشونت‌هاي رقابتي پيشنهاد مي‌كنند آغاز تمرين رقابت در حوزه‌هاي كوچك‌تر و آنگاه تعميم آن به سطح اجتماعي ملي است.

اين گروه معتقدند قبل از آن كه حقوق سياسي افراد جامعه به رسميت شناخته شود و حتي پيش از آن كه توده مردم بتوانند فعاليت‌ سياسي بكنند ضروري است اعضاي جناح‌ها به فعاليت بازي سياسي روي آورند و حقوق سياسي اعضاي جناح‌هاي سياسي را به رسميت بشناسند.

لازم است افراد در جامعه نخست فعاليت‌هاي سياسي خود را در يك حوزه كوچك‌تر به آزمون گذاشته تا پس از آن كه به شكل عرف و عادت درآمد و به تجربه در سطح رفتار فردي كشيده شد بتدريج و گام بگام به حوزه‌هاي بزرگتر جامعه سرايت داده شود تا از اين طريق فرهنگ مشاركتي در جامعه رواج يافته و شهروندان بدان خو بگيرند.

اين شيوه ضمن آنكه قاعده‌هاي بازي سياسي را به افراد واكنش‌گران مي‌شناساند، روحيه تعامل و هم‌زيستي با رقبا را در آنها تقويت و جمع‌گرايي را در جامعه افزايش مي‌دهد. تشكيل گروه‌هاي دوستي، تشكل‌هاي عام المنفعه خيريه‌اي و اتحاديه‌هاي صنفي از جمله گروه‌هاي كوچكي هستند كه مي‌توانند تمرين مشاركت و رقابت از طريق آنها آغاز شود.

د) يكي ديگر از راهبردهاي كه براي خروج از بحران‌هاي سياسي ناشي از رقابت‌هاي سياسي پيشنهاد ميشود تدوين چارچوب مناسب براي تحقق فراشدهاي رقابتي است اين چارچوب بايد بگونه‌اي باشد كه:

اولا: خطوط قرمز و مرزهاي نمادين اجتماع ملي به گونه‌اي شفاف تعريف و تعيين شده باشند تا حزب‌ها به سادگي بتوانند اين خطوط را تشخيص داده و از آنها پيروي نمايند.

ثانياً: قاعده‌ها و چارچوب ياد شده از فراخي لازم برخوردار باشند، به نحوي كه افراد و گروه‌ها به سادگي خودي و غيرخودي تلقي نشوند.

ثالثاً: در تنظيم قاعده‌ها و چارچوب ياد شده شرايط زماني، مكاني، قومي، فرهنگي و ديني لحاظ گردد، به نحوي كه تمامي گروههاي قومي، سياسي و ديني كه كليت و اصل نظام و بنيادهاي سياسي ـ ديني آن را پذيرفته‌اند بتوانند در آن فعاليت و رقابت كنند.

رابعاً: اين خطوط قرمز و مرزهاي نمادين نبايد به گونه‌اي متعدد و متراكم ترسيم شوند كه با گسترش دامنة اين خطوط، محدوديت‌ها و ممنوعيت‌هاي زيادي براي گروهها، افراد و نخبگان ايجاد شود زيرا در  حالت تراكم و تكثر خطوط قرمز و ممنوعه، حيطه فعاليت افراد و گروهها تنگ و محدود شده و آنها در جريان فعاليت‌ها به سادگي با اين خطوط برخورد و آنرا نقض خواهند كرد. بنابراين در طراحي مرزهاي نمادين و  خطوط ممنوعه در نظام سياسي بر دو اصل بايد تاكيد كرد.

1ـ محدود بودن اين خطوط

2ـ تكيه بر برائت افراد و گروه‌هاي سياسي

خامساً: ساز و كارهاي تضميني طراحي شود به گونه‌اي كه سرپيچي و رعايت نكردن افراد و گروه‌هاي سياسي از خطوط قرمز با هزينه‌هاي سنگين همراه باشد.

هـ) گفتمان رقابت در ايران بايد به گونه‌اي در برنامه‌هاي كلان كشور، طراحي و تنظيم گردد كه رقابت‌هاي سياسي از مرحله «محدودسازي» آغاز و پس از طي كردن مرحله «تثبيت» به مرحله «تكثر» ختم گردد. در مرحله محدودسازي، هدف، جلوگيري از بروز و ظهور حزب‌ها و گروه‌هايي است كه با كليت نظام و بنيادهاي ديني آن مخالف بوده در صددند فضاي رقابتي جامعه را آلوده كنند و با فرصت طلبي، قدرت سياسي را  تصاحب كنند. در مرحله دوم، هدف، فراهم‌سازي شرايطي است كه حزب‌ها و گروه‌هاي سياسي و انقلابي و مورد تأييد، امكان حضور يافته و با ايجاد آگاهي سياسي در اعضاء و توده‌ها و نخبگان سياسي بتوانند به تدريج وارد عرصه فعاليت‌هاي سياسي و رقابت‌هاي صحيح گردند.

و در مرحله تكثر به رقابت به عنوان عامل تثبيت سياسي و افزايش وفاق، نگريسته شود. در اين مرحله بايستي شرايط مناسب براي گسترش فعاليت‌هاي حزبي و رقابتهاي سياسي فراهم گردد حزب‌ها و گروههاي موجود مورد حمايت قرار گيرند و امكانات براي تأسيس نهادهاي جديد و تازه فراهم شود. بديهي است هدف از مرحله بسط و گسترش رقابت‌هاي سياسي سالم است.

 

فهرست مطالب

عنوان                                    صفحه

بخش نخست: بررسي‌هاي اجمالي و كليات نظري. 1

فصل اول: طرح مسئله……………….. 1

فصل دوم: مباني نظري مفهوم رقابت و معاني لغوي……………………………. 14

فصل سوم: ماهيت و چيستي رقابت سياسي و مرزهاي آن……………………………… 26

فصل چهارم: آسيب‌شناسي رقابت‌هاي سياسي… 58

فصل پنجم: الگوهاي مختلف در رقابت سياسي 69

فصل ششم: رقابت‌هاي سياسي و شاخص‌هاي آن.. 85

فصل هفتم: جنبش‌هاي ساختاري و چالش‌هاي مربوط به آن…………………………… 98

بخش دوم : ديدگاه‌هاي صاحب‌نظران سياسي… 149

فصل اول: ديدگاه دال و رقابت سياسي…. 149

فصل دوم: قواعد رقابت سياسي پس از تصويب قانون اساسي جمهوري اسلامي…………. 156

بخش سوم : امنيت ملي………………. 168

فصل اول: مفهوم، فرآيند، برآيند امنيت ملي……………………………….. 168

فصل دوم: اصول بنيادين نظام سياسي جمهوري اسلامي ايران…………………….. 176

فصل سوم: آسيب‌شناسي ساختاري و امنيتي كردن رقابت………………………….. 205

فصل چهارم:‌ديدگاههاي گروهها و احزاب مختلف در يك نگاه،……………………….. 212

فصل پنجم: ‌نتيجه‌گيري……………… 225

منابع………………………….. 232

 

منابع

1ـ ايوبي، حجت اله، «پيدايي و پايايي احزاب سياسي در غرب»، (انتشارات سروش، تهران 1379).

2ـ ــــــــــــــــــ، «اكثريت چگونه حكومت مي‌كند؟» (انتشارات سروش، تهران 1379).

3ـ ابوترابيان، حسن، «محمدرضا پهلوي پاسخ به تاريخ»، (ناشر، مترجم، 1371).

4ـ افتخاري، اصغر، «مراحل بنيادين انديشه در مطالعات امنيت ملي»، (انتشارات پژوهشكده مطالعات راهبردي 1381).

5ـ افتخاري، اصغر، با مقدمه دكتر تاجيك، «درآمدي برخطوط قرمز در رقابت‌هاي سياسي»، (چاپ گلبان 1381).

6ـ اينترنت، «سايت وزارت كشور، بخش انتخابات، www.moi.ir

7ـ ادوارد، اي، چونگ اين مون، «امنيت ملي در جهان سوم»، (ناشر پژوهشكده مطالعات راهبردي، چاپ اول 1379).

8ـ «امنيت ملي و نقش نيروي انتظامي، مقالات»، (انتشارات نيروي انتظامي).

9ـ آقاپور، خليل، «نقش فرهنگ سياسي مشاركتي بر امنيت ملي»، (پايان نامه كارشناسي ارشد، تربيت معلم دانشكده علوم انساني، سال 1383).

10ـ آرمين، محسن و رزاقي، حجت، «بيم‌ها و اميدها، انتشارات همشهري»، (چاپ اول 1377).

11ـ بشيريه، حسين،‌ «ديباچه‌اي بر جامعه شناسي ايران دوره جمهوري اسلامي ايران»، (موسسه نگاه معاصر، تهران 1381).

12ـ بهار، «ملك‌الشعرا، تاريخ مختصر احزاب سياسي در ايران»، (جلد اول، چاپ چهارم، 1371).

13ـ تاجيك، محمدرضا و ديگران، «مجموعه مقالات رقابت‌ها و چالش‌هاي سياسي در ايران امروز»، (جدول دوم انتشارات گرافيك گستر، چاپ اول، 1381).

14ـ «تحزب و امنيت ملي در جمهوري اسلامي» (بولتن)، (پژوهشكده مطالعات راهبردي سال 1378).

15ـ تاجيك، محمدرضا، «مجموعه مقالات همايش رقابت‌هاي سياسي و امنيت ملي»، (تهران، فرهنگ گفتمان 1381).

16ـ «تحزب و توسعه سياسي» (كتاب دوم تحزب در ايران)، (دفتر مطالعات وزارت كشور، ناشر همشهري، چاپ 1378).

17ـ ترومن، ديويد، فرايند حكومت

18ـ جاسمي، دكتر محمد و جاسمي، «دكتر بهرام، فرهنگ علوم سياسي»، (انتشارات گوتنبرگ، چاپ 1358).

19ـ جعفري، محمدتقي، «اصول حكمت سياسي».

20ـ «جايگاه و ضرورت امنيت»، مقالات، (انتشارات روابط عمومي سپاه).

21ـ چاكرالحسيني، حبيب اله، «بررسي نقش مشاركت سياسي در امنيت ملي ايران»، (پايان‌نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه علوم سياسي دانشگاه تهران، 1381).

22ـ خواجه سروي، دكتر غلامرضا، «رقابت سياسي و ثبات سياسي در جمهوري اسلامي ايران»، (چاپ اول تابستان 1382، انتشارات مركز اسناد انقلاب اسلامي).

23ـ خواجه سروي ـ دكتر غلام‌رضا، «مقاله» «خبرگزاري فارس، چارچوبي براي تحليل رقابت و ثبات سياسي با نگاهي به تجربه جمهوري اسلامي ايران در تاريخ» (4/6/83 آدرس e-mail: inFo@Farsnews.com).

24ـ دهخدا، علي اكبر، «لغت‌نامه»، (‌انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، چاپ دوم، جلد هشتم 1377).

25ـ دارابي، علي، «كارگزاران سازندگي از فراز تا فرود»، (سياست، تهران 1380).

26ـ ــــــــــــــ، «سياستمداران اهل فيضيه، بررسي، نقد، پيشينه و عملكرد جامعة روحانيت مبارز تهران»، (سياست، تهران، 1379).

27ـ «رقابت‌ها و چالش‌هاي سياسي در ايران امروز»، (مجموعه مقالات (چاپ دوم)). (تاليف مجموعه‌اي از نويسندگان سياسي، انتشارات فرهنگ گفتمان 1381).

28ـ «روياروئي انديشه‌ها، مجموعه مقالات منتشر شده»، (جدال اول، زمستان 1379، انتشارات سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي).

29ـ رنجبر، مقصود، «گفتمانهاي امنيت ملي در جمهوري اسلامي»، (مقاله، فصلنامه علوم سياسي شماره 9، سال 1379).

30ـ روزنامه ايران، ش، 285، سال 1374.

31ـ روزنامه ابرار، ش 2195، سال 1375

32ـ روزنامه، همشهري، 7/2/1377

33ـ زيبا كلام، صادق، «توسعه سياسي و امنيت داخلي جمهوري اسلامي»، (پژوهشكده مطالعات راهبردي، 1379).

34ـ سجادي، سيد عبدالقيوم، «مباني تحزب در انديشه‌هاي سياسي اسلام»، (ناشر موسسه بوستان كتاب قم، چاپ اول 1382).

35ـ سلامتي، محمد، هفته نامه عصر ما، ش1، 1373

36- شادلو، مهندس عباس، «اطلاعاتي دربارة احزاب و جناحهاي سياسي ايران امروز»، (نشر گستر چاپ 1379).

37ـ شهبازي، محبوب، «تقدير مردم‌سالاري ايران»، (چاپخانه ليلا، چاپ اول، 1380).

38ـ صحيفه نور، «وزارت فرهنگ ارشاد اسلامي»، (تهران، چاپ دوم. 1378).

39ـ عبدي، عباس، «مهمترين مسائل امنيت ملي جمهوري اسلامي»، (‌تهران، پژوهشكده مطالعات راهبردي 1379).

40ـ عليخاني، ‌علي اكبر، «مشاركت سياسي، جمعي از اساتيد و محققين»، (نشر سفيد، چاپ 1377).

41ـ عليزاده، حسن، «فرهنگ خاص علوم سياسي»، (انتشارات روزنه، چاپ دوم 1381).

42ـ عميد زنجاني، عباسعلي، «مباني انديش سياسي اسلام»، (تهران، موسه فرهنگي انديشه).

43ـ فصل‌نامه علوم سياسي، ش 9، سال 79.

44ـ لوسين پار ـ لئونارد بايندر، جيمزاس، كلمن، جوزف لاپالومبارا، سيدني وربا، مايرون و ايز، «بحرانها و توالي در توسعه سياسي»، (ترجمه غلامرضا خواجه سروي، چاپ اول، 1380، انتشارات پژوهشكده مطالعات راهبردي).

45ـ لي‌نور، جي‌مارتين، «چهرة جديد امنيت در خاورميانه»، (مترجم، قدير نصيري، انتشارات پژوهشكده مطالعات راهبردي چاپ بهار 1383).

46ـ مايرون واينر، ساموئل هانتينگتوهن، «درك توسعه سياسي»، (مترجم پژوهشكده مطالعات راهبردي، چاپ اول 1379، انتشارات پژوهشكده مطالعات راهبردي).

47ـ ماندل، رابرت، «چهره متغير امنيت ملي»، (ترجمه پژوهشكده مطالعات راهبردي 1377).

48ـ «مقالات پيرامون امنيت ملي نيروي انتظامي»، (انتشارات نيروي انتظامي).

49ـ نقيب زاده، دكتر احمد، «حزب سياسي و عملكرد آن در جوامع امروز»، (نشر دادگستر، چاپ اول بهار 1378).

50ـ واينر، مايرون و هانتينگتون، «ساموئل، درك توسعه سياسي»، (مترجم پژوهشكده مطالعات راهبردي ناشر، انتشارات پژوهشكده مطالعات راهبردي، چاپ 1379).

51ـ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، «رويارويي انديشه‌ها»، (مجموعه مقالات، جلد اول، چاپ 1379).

52ـ هانتينگتون، ساموئل، «سامان سياسي در جوامع دستخوش تحول»، (ترجمه محسن ثلاثي، انتشارات علم، چاپ دوم، تهران 1375).

منابع انگليسي:

1.Bill, James, springborry robert, polittics in the middle east, valu and Newyork: Harper collins publisher’s thirdEnDition.

  1. D.Truman, The Governmental process, (Newyork,1951).
  2. Herring, G.E, Group Represe natation before congress, (Newyork 1929)

4.Johnson, chalmers, revolutionary chalmers, Revolutionary change.Bostons Little, Brown and company. 1982.

5.Olsnon, Morlcur, Dictatorship, Democracy and DEVEB Pmment, american political science recview vol 89. No3, septamber, 1993.

  1. Wootton.G,Interest Groups, (Prentichal, new Jersey),1970

 

 

Your custom content goes here. You can add the content for individual product
بازگشت به بالا