2,900 تومان

موجود

همراه با هدیه شگفت انگیز

آموزش ورد

طرح مسئله (مقدمه):

جامعة توسعه يافته، جامعه اي است كه در حوزه هاي مختلف فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي، تكنولوژي و سياسي دچار تحول و دگرگوني شده است. در حوزة سياسي جامعة نوساز و توسعه يافته داراي ويژگيهاي خاصي از جمله تغيير فرهنگ سياسي مردم و دگرگوني روابط مبتني بر قدرت، تغيير ساختارها و پيدايش نهادهاي اجتماعي، سياسي جديد و تغيير در بنيانها و سيستم حقوقي روبه روست. توفيق در امر توسعه موجب تمايز كشورها از يكديگر با عناويني چون كشورهاي توسعه يافته يا پيشرفته و كشورهاي توسعه نيافته يا عقب مانده مي‎شود. اكثر كشورهاي توسعه نيافته به ضرورت توسعة سياسي پي برده اند. چرا كه تحولات عمومي جهان، دگرگونيهاي اقتصادي- اجتماعي، شهري شدن، گسترش و پيچيدگي ارتباطات در جهان امروزي و افزايش سطح سواد و فرهنگ جوامع و … جملگي عامل رشد و آگاهي سياسي مردم شده و تقاضا براي مشاركت سياسي را افزايش مي دهند. در صورتيكه ساختارهاي سياسي جوامع همگام با افزايش رشد و آگاهي سياسي به بسط و افزايش امكانات پاسخگويي نپردازند، ثبات سياسي جوامع به مخاطره مي افتد. اگر بين تحولات اقتصادي، اجتماعي با تحولات سياسي هماهنگي و همگامي وجود نداشته باشد، تضاد و تعارض شديدي در جوامع ايجاد مي‎شود كه مي‎تواند موجبات فروپاشي نظامهاي سياسي را فراهم نمايد. از اين رو اكثر كشورها، با ساختارهاي سياسي سنتي به ضرورت ايجاد توسعه و نوسازي سياسي ولو به ظاهر پي برده و درصدد ايجاد تغييرات سياسي برآمده اند. زيرا توسعة سياسي وضعيتي است كه در آن يك نظام سياسي با اتخاذ سياستهاي روشن و كارشناسانه و ايجاد نهادهاي مؤثر براي پاسخگويي به نيازهاي جامعه ظرفيت سياسي خود را افزايش بدهد. در چنين نظامي مشاركت افراد، انفكاك ساختاري و حاكميت قانون ديده مي‎شود و دموكراسي شيوة رسوم حكومتي آن جامعه بوده است. در پادشاهي عربستان سعودي خصوصاً در چند سالة اخير يك سلسله رفرمها و تحولات جديد در جهت تجديدبناي ساختارهاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي ديده مي‎شود. اقدامات و اصلاحات مزبور قاعدتاً مي بايست تغيير ساختارها و ثبات سياسي عربستان از شكل سنتي به فرهنگي مدرن را منجر و باعث توسعة سياسي عربستان شود اما در واقع چنين نشده است.

فرضية تحقيق:

ساخت سياسي عربستان و روابط مبتني بر قدرت هيأت حاكمه در عربستان مانع اصلي توسعة سياسي بوده است. چرا كه ساختار سياسي عربستان سنتي مي‎باشد. بنابراين كلية اقدامات و اصلاحات انجام شده قاعدتاً مي بايست با نگرش سنتي توأم باشد نه اصلاحاتي عميق و بنياني.

سؤال اصلي:

موانع ساختاري توسعة سياسي در عربستان سعودي كدامند؟

سؤالات فرعي:

  • توسعة سياسي چيست؟
  • نقش عوامل اجتماعي و بين المللي در عدم توسعه سياسي عربستان چيست؟
  • نقش حكومت در اين راستا چه مي باشد؟

هدف تحقيق:

اين پژوهش مي‌خواهد نشان دهد كه باورهاي سنتي (انديشه ها و فرهنگ سنت گرايانه) چگونه مي‎تواند مانع توسعة سياسي گردد.

موانع و مشكلات تحقيق:

عدم وجود منابع تخصصي كافي و موردنياز در كتابخانه ها در خصوص ساختار سياسي عربستان سعودي و به روز نبودن، علمي نبودن و عدم جامعيت آنها.

سازماندهي تحقيق:

در فصل اول به تعريف توسعة سياسي، شاخصهاي توسعه و برداشتهاي مختلفي كه از مفهوم آنان وجود دارد پرداخته و سپس موانع سه گانه در توسعة سياسي مورد بررسي قرار خواهد گرفت.

فصل دوم به بررسي موانع موجود در راه توسعة سياسي عربستان كه مربوط به جامعة مدني است، مي پردازد. در اين فصل ابتدا موانع اجتماعي نظير: وهابيت، فرهنگ سياسي زنان در عربستان، مطبوعات، طبقة متوسط عربستان مورد بررسي قرار مي‎گيرد. و در قسمت دوم همين فصل به موانع خارجي يا بين المللي توسعة سياسي عربستان پرداخته خواهد شد.

در فصل سوم حكومت به عنوان مانع توسعة سياسي فرض شده است. در اين قسمت بررسي ساخت قدرت در عربستان سعودي، ابزارها و شيوه هاي اعمال قدرت، بررسي ايدئولوژي وهابيت به عنوان ابزار و نفت مهمترين ستوني كه بنيان نظام آل سعود بر آن استوار است مورد بحث قرار مي‎گيرد. در قسمت بعدي همين فصل روند اصلاحات سياسي در عربستان بررسي خواهد شد در اين رابطه حوزة جامعه و محيط بين المللي و حكومت به عنوان اصلي ترين مانع توسعة سياسي مطرح مي‎شود. و در بخش پاياني به ارائه نتيجة نهايي از بحث و تطابق مباحث تئوريك با مباحث تاريخي و عملي خواهيم پرداخت.

روش تحقيق:

روش جمع آوري اطلاعات اين پژوهش منابع كتابخانه اي مي‎باشد.

اهميت تحقيق:

اين پژوهش مي‌خواهد نشان دهد كه چه عواملي مانع توسعه سياسي است و چگونه مي‎توان به توسعة سياسي رسيد.

 

فهرست مطالب

عنوان                                                 صفحه

طرح مسئله (مقدمه)………………………. 1

فرضيه تحقيق……………………………. 2

سؤال اصلي……………………………… 2

سؤال فرعي……………………………… 2

هدف تحقيق……………………………… 3

موانع و مشكلات تحقيق…………………….. 3

سازماندهي تحقيق………………………… 3

روش تحقيق……………………………… 4

اهميت تحقيق……………………………. 4

فصل اول- كليات…………………………. 5

ديدگاههاي نظري در مورد موانع ساختاري توسعة سياسي……………………………………… 5

مفهوم توسعة سياسي………………………. 5

شاخصهاي توسعة سياسي…………………….. 9

رهبران سياسي…………………………… 9

منافع ملي و اصل پاسخگويي………………… 10

حاكميت قانون…………………………… 11

مشاركت سياسي…………………………… 11

دگرگوني در ساختار اجتماعي……………….. 13

رابطة دين و توسعة سياسي…………………. 13

سطوح سه گانة موانع توسعة سياسي…………… 14

الف- موانع ساختاري سياسي………………… 14

ب- ساخت اجتماعي به عنوان مانع توسعة سياسي…. 14

ج- موانع خارجي يا بين المللي توسعة سياسي….. 14

فصل دوم- موانع اجتماعي يا بين المللي توسعة سياسي در عربستان سعودي……………………….. 15

الف- موانع اجتماعي (بررسي نقش وهابيت در عدم توسعة سياسي عربستان)…………………………. 15

ماهيت دروني وهابيت……………………… 16

جريانهاي مختلف وهابي در عربستان………….. 18

ضعف در آگاهيهاي سياسي…………………… 21

زن در عربستان سعودي…………………….. 23

نقش مطبوعات در عربستان سعودي…………….. 24

طبقة متوسط…………………………….. 25

موانع خارجي يا بين المللي……………….. 26

فصل سوم- ساخت حكومت به عنوان مانع توسعة سياسي 27

ساختار قدرت سياسي در عربستان…………….. 27

سيستم حكومتي…………………………… 28

الف- جناحهاي موجود در رأس قدرت…………… 28

سدريها………………………………… 28

جناح رقيب……………………………… 29

جناح سوم- جناح آل فيصل………………….. 29

ب- مذهب وهابيت به عنوان ابزار……………. 29

ج- نفت- ركن اساسي ساختار سياسي عربستان……. 32

د- نيروهاي مسلح………………………… 32

نتيجه گيري…………………………….. 34

منابع و مأخذ…………………………… 37

 

فهرست منابع :

  • آشتي ، نصرت الله . ساختار حكومت در عربستان ( تهران : دفتر مطالعات سياسي و بين‌المللي،)1366
  • اميني، محمدهادي. تاريخ مكه، ترجمة محسن آخوندي ( تهران: انتشارات دفتر نشر فرهنگ اسلامي )، 1372
  • سانتوس، دوس وديگران. توسعة و توسعه نيافتگي، (ترجمه گروهي از مترجمان، تهران: نشر ايران، 1358)
  • سريع القلم، محمود. عقل وتوسعه يافتگي ، ( تهران، نشر سفير، 1372)
  • هاليدي، فرد. عربستان بي سلاطين ، ترجمه بهرام افراسيابي، (تهران انتشارات سپهر، 1360)
  • مجلة فرهنگ و توسعه، سال اول، شماره سوم، آذر و دي 1371، ص5
  • سيف‌زاده، سيدحسين. نوسازي و دگرگوني سياسي، ( تهران- نشرسفير- 1368) ص86
  • داد، سي ايچ. رشد سياسي، ترجمة عزت الله فولادوند، (تهران- نشر نو- ص16)
  • مجلة سياسي و اقتصادي، سال ششم، شماره هفتم و هشتم فروردين و ارديبهشت 1371، ص28
  • ليس، رابرت. سرزمين سلاطين، مترجم فيروزة خلعت‌بري، ( تهران- انتشارات شباويز، 1367)، ص 17
  • زارع موسوي، منيرالدين. وهابيت و پيدايش پادشاهي در عربستان سعودي،
    ( تهران – وزارت امورخارجه- 1371)، ص69
  • روزنامه كيهان، 7/3/1373
  • روزنامه كيهان، 16/6/1373
  • مجلة فرهنگ، شمارة(1) و (2) پاييز و زمستان. 1370، ص25
  • فوبيه، كلود. نظام آل سعود، ترجمة نورالدين شيرازي، (تهران- انتشارات فرانديش سطر13) ص187
  • با تامور، تحابي. طبقات اجتماعي در جوامع جديد، ترجمة اكبر مجدالدين، (تهران- انتشارات دانشگاه شهيد بهشتي- 1368) ص6
Your custom content goes here. You can add the content for individual product
[vc_row layout="ts-row-wide" el_class="fix-column-no-margin"][vc_column width="1/3"][ts_single_image img_url="https://drp30.com/wp-content/themes/gon/images/product-detail-banner1.png" link="#" style_effect="eff-border-scale" target="_self"][/vc_column][vc_column width="1/3"][ts_single_image img_url="https://drp30.com/wp-content/themes/gon/images/product-detail-banner2.png" link="#" style_effect="eff-border-scale" target="_self"][/vc_column][vc_column width="1/3"][ts_single_image img_url="https://drp30.com/wp-content/themes/gon/images/product-detail-banner3.png" link="#" style_effect="eff-border-scale" target="_self"][/vc_column][/vc_row]
بازگشت به بالا